درخت پسته وحشی درختی خشکی پسند است و در مناطق مختلف کوه بخصوص در قلّه های پر ارتفاع، پرتگاه ها و مناطق دور دست کوهستانی یافت می شود و امروزع در لیست درختان حفاظت شده قرار دارد .
در ایران آن را با نام های《سقز》و《بَنِه》نیز می شناسند.این درخت بیشتر در استان های کهگیلویه و بویر احمد، ایلام و کردستان می روید، اما در مناطق دیگر ایران از جمله جنگل های خشک فارس، کرمان، بلوچستان، یزد، سمنان، لرستان و ارتفاعات الموت و... نیز یافت می شود.
ارتفاع آن به ۷ الی ۹ متر می رسد وعمری طولانی دارد، به عنوان مثال در شهرستان ابر کوه درخت بنه ای ۱۵۰۰ ساله وجود دارد.
از تنه این درخت به طور طبیعی یا با شکاف دادن صمغی خارج می شود که به آن در فارسی 《سقز》می گویند که در آدامس مورد استفاده قرار می گیرد.این صمغ ارزش صادراتی زیادی داردو برای معطر کردن صابون، پاک کننده ها، تولید واکس ، در صنایع رنگ، چسب کاغذ، پاک کننده های پلاستیکی، موم های صنعتی، روغن کابل و آدامس مورد استفاده قرار می گیرد. میوه آن دانه ای روغنی ، سفت، کوچک و مدور است که در ابتدا صورتی، سپس قرمز و در زمان رسیدن سبز رنگ می باشد. چوب این درخت بسیار محکم و دارای الیافی ظریف و ریز بافت است .چوب برون آن سفید تا زرد روشن و چوب درون آن قهوه ای کمرنگ تا قهوه ای مایل به زرد وهمراه خطوط زرد وتیره ی زیباست بر خلاف صمغ این درخت، چوب آن فاقد اهمیت تجاری ااست و فقط برای تهیه و تولید ادوات زینتی منبت کاری و ساخت وسایل چوبی منزل مورد استفاده قرار می گیرد.
کهنسال ترین درخت پسته جهان در روستای اودرج رفسنجان در استان کرمان می باشد عمر این درخت بالای ۱۵۰۰ سال است.